ΧΩΡΙΣ ΚΟΝΤΙΝΕΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ

Από το Αρχοντικό Θεόφιλος μέχρι την ακτή χρειάζεται περίπου μισή ώρα οδήγησης, αφού η Μακρινίτσα βρίσκεται ψηλά στο Πήλιο. Αυτό είναι και το πλεονέκτημά της το καλοκαίρι: οι θερμοκρασίες είναι πιο ήπιες από την πόλη, ενώ τα πλατάνια, οι πηγές και οι πέτρινες κρήνες του χωριού κρατούν τη δροσιά. Η βόλτα στη σκιά της πλατείας, δίπλα στο τρεχούμενο νερό της κρήνης με τα λεοντοκεφάλια, είναι ο πιο απλός τρόπος να ξεκουραστείτε.

Όταν θέλετε θάλασσα, κατεβείτε στον Βόλο και στην παραλία του Αναύρου, που είναι η πιο κοντινή επιλογή. Συνεχίζοντας νότια, η Αγριά και τα Λεχώνια έχουν ήρεμα νερά του Παγασητικού, κατάλληλα και για παιδιά.

Για μια πιο ολοκληρωμένη μέρα παραλίας, η Κάτω Γατζέα, με βοτσαλωτή ακτή, ρηχά και ήρεμα νερά και καλή οργάνωση, και τα Καλά Νερά, με παραλία βραβευμένη με Γαλάζια Σημαία, βρίσκονται περίπου 45 λεπτά με το αυτοκίνητο. Επιστρέφοντας το απόγευμα στο βουνό, θα απολαύσετε τη δροσιά της βραδιάς.

Έτσι, η διαμονή σας μπορεί να έχει διπλό χαρακτήρα: βουνό και ιστορία το πρωί, θάλασσα το μεσημέρι και επιστροφή σε ένα δροσερό, ήσυχο χωριό για το βράδυ.

Ξεκινήστε από το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Ιστορίας Πηλίου, που στεγάζεται στο Αρχοντικό Τοπάλη, χτισμένο το 1844. Οι περισσότερες από 1.500 συλλογές του δίνουν μια εικόνα της καθημερινής ζωής, των επαγγελμάτων και της ιστορίας των χωριών του βουνού.

Στο κέντρο του χωριού, ο ναός του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, του 1806, ξεχωρίζει για τα λιθανάγλυφα του Θεοδοσίου, ενώ λίγο πιο πέρα ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου πιστεύεται ότι χρονολογείται από τον 13ο αιώνα. Η πλατεία με τα πλατάνια και την κρήνη με τα τέσσερα λεοντοκεφάλια είναι το σημείο όπου συγκεντρώνεται η ζωή της Μακρινίτσας.

Αν σας ενδιαφέρει η αρχιτεκτονική, αναζητήστε το Πυργόσπιτο Σκοτεινιώτη στην Κουκουράβα, πρώιμο δείγμα πυργόσπιτου του Πηλίου. Ο λαϊκός ζωγράφος Θεόφιλος έχει αφήσει έντονο αποτύπωμα στην περιοχή, και αναπαραγωγή του πίνακα «Η μάχη στην Κρύα Βρύση» θα δείτε σε καφενείο της πλατείας.

Λίγο πιο κάτω, στην Ανακασιά, το Μουσείο Θεόφιλου φιλοξενεί τη σάλα που ο ζωγράφος διακόσμησε το 1912 με 14 πίνακες από την Ελληνική Επανάσταση, ένα από τα πιο ιδιαίτερα μουσεία της Μαγνησίας.

Μην ξεχνάτε ότι στο εσωτερικό του χωριού κινείστε κυρίως με τα πόδια, σε λιθόστρωτα και σκαλοπάτια, γι' αυτό τα άνετα παπούτσια είναι απαραίτητα. Η επίσκεψη σε όλα τα παραπάνω χρειάζεται περίπου μισή μέρα.

Το τραπέζι στη Μακρινίτσα είναι ορεινό και χορταστικό. Θα βρείτε μαγειρευτά, ψητά στα κάρβουνα, χωριάτικες πίτες και το παραδοσιακό σπετζοφάι, το πιάτο με λουκάνικο και πιπεριές που ταυτίζεται με το Πήλιο. Το φθινόπωρο τα κάστανα του βουνού μπαίνουν σε πολλές συνταγές.

Στις πιο γλυκές γεύσεις, τα γλυκά του κουταλιού έχουν την τιμητική τους. Σε κάθε γωνιά του χωριού θα δείτε βάζα με τοπικά φρούτα σε σιρόπι, που αποτελούν και ένα ωραίο σουβενίρ. Αναζητήστε επίσης τα μήλα του Πηλίου, όπως το αρωματικό φιρίκι.

Ο Βόλος, μισή ώρα πιο κάτω, είναι η πόλη του τσίπουρου. Η παράδοση θέλει κάθε καραφάκι να έρχεται με διαφορετικό μεζέ, συχνά θαλασσινό, όπως γαύρο, χταπόδι ή μύδια, και η εμπειρία αυτή είναι μέρος της επίσκεψης στη Μαγνησία.

Για όσους προτιμούν να ψωνίσουν, τα μικρά μαγαζιά της Μακρινίτσας διαθέτουν μέλι, βότανα, λικέρ και ζυμαρικά του Πηλίου. Είναι ένας εύκολος τρόπος να συνεχίσετε να απολαμβάνετε τις γεύσεις του βουνού και στο σπίτι.

Το φθινόπωρο και τον χειμώνα η κουζίνα του βουνού γίνεται ακόμη πιο ζεστή, με σούπες, φαγητά κατσαρόλας και πιάτα με κάστανα, ενώ το καλοκαίρι οι φρέσκες σαλάτες με λαχανικά των κήπων και τα ελαφριά ψητά ταιριάζουν στη δροσιά των βραδιών. Ρωτήστε τους ντόπιους για τα πιάτα της ημέρας.

Ο Βόλος είναι η πιο κοντινή και πιο πλούσια εκδρομή. Μέσα σε μισή ώρα βρίσκεστε στην παραλιακή της πόλης, ενώ το Αθανασάκειο Αρχαιολογικό Μουσείο, σε νεοκλασικό κτίριο του 1909, παρουσιάζει ευρήματα από την προϊστορία ως τα βυζαντινά χρόνια.

Λίγο έξω από την πόλη βρίσκονται οι αρχαιολογικοί χώροι του Διμηνίου και του Σέσκλου. Το Σέσκλο θεωρείται από τους παλαιότερους νεολιθικούς οικισμούς της Ευρώπης, ενώ στο Διμήνι σώζεται το σημαντικότερο μυκηναϊκό μνημείο της Θεσσαλίας.

Ανεβαίνοντας στο βουνό, η Πορταριά και τα Χάνια, με το χιονοδρομικό κέντρο στις Αγριόλευκες, προσφέρονται για μια ημέρα στη φύση, με δάση οξιάς και θέα σε όλο τον Παγασητικό.

Μια ακόμη ιδέα είναι το νότιο Πήλιο: οδηγήστε ως τα Άνω Λεχώνια και ταξιδέψτε με το τρενάκι του Πηλίου μέχρι τις Μηλιές. Λίγο μετά τον σταθμό των Μηλεών θα δείτε τη γέφυρα ντε Κίρικο, όπου οι ράγες στρίβουν πάνω σε ευθύγραμμη γέφυρα.

Κάθε εκδρομή μπορεί να γίνει χωρίς βιασύνη μέσα σε μία ημέρα, αφού οι αποστάσεις είναι μικρές. Συνδυάστε τες με στάσεις σε ορεινά χωριά και σημεία θέας, που είναι πολλά στη διαδρομή, και αφήστε χρόνο για ένα τσίπουρο στον Βόλο πριν επιστρέψετε στο βουνό.

Αξίζει να αφιερώσετε ένα πρωινό στο Αρχοντικό Τοπάλη και στο μουσείο του. Πέρα από τα εκθέματα, το ίδιο το κτίριο δείχνει πώς ζούσαν οι εύποροι κάτοικοι του Πηλίου τον 19ο αιώνα.

Ένας περίπατος από την πλατεία προς τα ψηλότερα σημεία του χωριού σας ανταμείβει με θέα σε όλο τον κόλπο. Οι πέτρινες σκάλες και τα καλντερίμια απαιτούν άνετα παπούτσια, αλλά κάθε στροφή έχει μια νέα εικόνα.

Αν ταξιδεύετε με παιδιά, συνδυάστε το Μουσείο Θεόφιλου στην Ανακασιά με μια βόλτα στην παραλιακή του Βόλου. Οι ζωηροί πίνακες με ήρωες της Επανάστασης κεντρίζουν το ενδιαφέρον των μικρών επισκεπτών και η συνέχεια δίπλα στη θάλασσα κάνει τη μέρα ευχάριστη για όλους.

Τέλος, μην παραλείψετε να δοκιμάσετε τα γλυκά του κουταλιού στην πλατεία, κάτω από τα πλατάνια, με ελληνικό καφέ. Είναι μια απλή στιγμή που συμπυκνώνει την ατμόσφαιρα της Μακρινίτσας, ιδιαίτερα τις ήσυχες ώρες εκτός σαββατοκύριακου.