ΧΩΡΙΣ ΚΟΝΤΙΝΕΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ

Η Μακρινίτσα είναι χτισμένη στις πλαγιές του Πηλίου, ψηλά πάνω από τον Βόλο, οπότε δεν διαθέτει παραλία σε απόσταση λίγων λεπτών. Το νερό όμως είναι παντού γύρω σας: οι πέτρινες βρύσες του χωριού, με πιο γνωστή την κρήνη της κεντρικής πλατείας, και τα ρέματα με τα πλατάνια χαρίζουν δροσιά ακόμη και τον Αύγουστο. Μια βόλτα στα καλντερίμια ανάμεσα στη Μακρινίτσα και την Πορταριά είναι από τους πιο ευχάριστους τρόπους να περάσετε ένα ζεστό απόγευμα.

Για θαλασσινό μπάνιο, η πιο κοντινή λύση είναι ο Άναυρος, η αστική παραλία του Βόλου, σε απόσταση περίπου 30 λεπτών με το αυτοκίνητο. Λίγο πιο μακριά, η ακτή του Παγασητικού στην Αγριά και στα Λεχώνια προσφέρει ήρεμα νερά, ιδανικά για οικογένειες με μικρά παιδιά.

Αν έχετε μια ολόκληρη μέρα στη διάθεσή σας, η παραλία των Καλών Νερών, περίπου 45 λεπτά οδικώς, είναι οργανωμένη, με χοντρή άμμο, σκιά από πλατάνια και πρόσβαση για άτομα με αναπηρία, ενώ έχει βραβευτεί πολλές φορές με Γαλάζια Σημαία. Έτσι μπορείτε να συνδυάσετε το πρωί στο βουνό με ένα απογευματινό μπάνιο στη θάλασσα.

Η ίδια η Μακρινίτσα είναι το πρώτο αξιοθέατο. Η κεντρική πλατεία, σκιασμένη από πλατάνια, έχει την παραδοσιακή κρήνη με τα τέσσερα λεοντοκεφάλια και ανοίγει πανοραμικά προς τον Παγασητικό. Δίπλα της βρίσκεται ο μονόκλιτος ναός του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, χτισμένος το 1806, με ανάγλυφα του γλύπτη Θεοδοσίου. Σε κάποιο από τα παραδοσιακά καφενεία της πλατείας θα δείτε και αναπαραγωγή του έργου του λαϊκού ζωγράφου Θεόφιλου «Η μάχη στην Κρύα Βρύση».

Αξίζει χρόνο το Αρχοντικό Τοπάλη του 1844, όπου στεγάζεται το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Ιστορίας Πηλίου με περισσότερα από 1.500 εκθέματα. Ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου θεωρείται, σύμφωνα με παλιές πηγές, ότι ανάγεται στον 13ο αιώνα.

Στη γειτονιά της Κουκουράβας ξεχωρίζει το ψηλό Πυργόσπιτο Σκοτεινιώτη, από τα πρώτα δείγματα του πηλιορείτικου πυργόσπιτου. Τέλος, στην Ανακασιά, στον δρόμο προς τον Βόλο, λειτουργεί το Μουσείο Θεόφιλου, σε αρχοντικό του 19ου αιώνα όπου ο ζωγράφος διακόσμησε τη σάλα με μεγάλους πίνακες εμπνευσμένους από την Ελληνική Επανάσταση.

Όλα αυτά τα σημεία βρίσκονται σε απόσταση περιπάτου μεταξύ τους, οπότε μπορείτε να τα επισκεφθείτε σε ένα χαλαρό πρωινό, κάνοντας στάσεις στις βρύσες και στα σημεία θέας. Ελέγξτε από πριν το ωράριο του μουσείου, ιδιαίτερα εκτός καλοκαιρινής περιόδου.

Η κουζίνα του Πηλίου στηρίζεται στα προϊόντα του βουνού και στις γεύσεις της θάλασσας του Παγασητικού. Στη Μακρινίτσα θα συναντήσετε πιάτα της ώρας, κρέατα στη σχάρα και παραδοσιακές πίτες, ενώ ένα από τα πιο χαρακτηριστικά φαγητά της περιοχής είναι το σπετζοφάι, με χωριάτικο λουκάνικο και πιπεριές σε πλούσια σάλτσα ντομάτας.

Το χωριό είναι γνωστό και για τα γλυκά του κουταλιού, που φτιάχνονται από φρούτα του Πηλίου και συνοδεύουν τον καφέ στην πλατεία. Τα φθινοπωρινά κάστανα και τα μήλα, με πιο γνωστό το μικρό και αρωματικό φιρίκι, είναι προϊόντα που αξίζει να πάρετε μαζί σας επιστρέφοντας.

Όταν κατεβείτε στον Βόλο, μην παραλείψετε την εμπειρία του τσίπουρου. Η πόλη έχει μακρά παράδοση στα τσιπουράδικα, όπου κάθε καραφάκι συνοδεύεται από μικρά πιάτα με θαλασσινούς ή άλλους μεζέδες, συνήθως χωρίς να τους επιλέγετε εσείς.

Ένας ωραίος τρόπος να γνωρίσετε τις γεύσεις του τόπου είναι να αγοράσετε τοπικά προϊόντα από τα μικρά μαγαζάκια του χωριού: μέλι, βότανα του βουνού, γλυκά και λικέρ. Τα ψώνια αυτά θα σας θυμίζουν το Πήλιο για καιρό μετά την επιστροφή.

Η πρώτη εκδρομή είναι η Πορταριά, σε πολύ μικρή απόσταση, με την πλατεία της και τα αρχοντικά της. Από εκεί ο δρόμος ανεβαίνει προς τα Χάνια, όπου το χειμώνα λειτουργεί το χιονοδρομικό κέντρο του Πηλίου στις Αγριόλευκες, περίπου 30 λεπτά από τη Μακρινίτσα.

Η δεύτερη πρόταση είναι ο Βόλος, περίπου 25 με 30 λεπτά. Περπατήστε στην παραλιακή, επισκεφθείτε το Αθανασάκειο Αρχαιολογικό Μουσείο, που εκθέτει ευρήματα από όλη τη Θεσσαλία, και το Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας στο συγκρότημα Τσαλαπάτα.

Για τους λάτρεις της ιστορίας, οι νεολιθικοί οικισμοί του Διμηνίου και του Σέσκλου, λίγο έξω από τον Βόλο, είναι από τους σημαντικότερους της Ευρώπης. Στο Διμήνι θα δείτε τους λιθόκτιστους περιβόλους και τα κατάλοιπα μυκηναϊκού ανακτόρου.

Τέλος, μια ημερήσια εκδρομή στο νότιο Πήλιο με το ιστορικό τρενάκι, τον «Μουτζούρη», που ξεκινά από τα Άνω Λεχώνια και φτάνει στις Μηλιές, είναι εμπειρία που ενθουσιάζει μικρούς και μεγάλους. Στις Μηλιές αξίζει να δείτε τον ναό των Ταξιαρχών και τη Δημόσια Βιβλιοθήκη.

Όλες οι παραπάνω εκδρομές χωρούν άνετα σε μια μέρα, με επιστροφή στη δροσιά του χωριού το απόγευμα. Αν ταξιδεύετε με παιδιά, το τρένο και η παραλιακή του Βόλου είναι συνήθως οι αγαπημένες τους στιγμές.

Αξίζει να ξεκινήσετε ένα πρωινό με περίπατο στον λιθόστρωτο άξονα του χωριού, από την Κακούνα στο ψηλότερο σημείο μέχρι την Κουκουράβα στο χαμηλότερο. Στη διαδρομή θα δείτε αρχοντικά, πέτρινες βρύσες και μικρές αυλές γεμάτες λουλούδια, και θα καταλάβετε γιατί η αρχιτεκτονική του Πηλίου είναι τόσο ξεχωριστή.

Μια επίσκεψη στο Μουσείο Θεόφιλου στην Ανακασιά συμπληρώνει ιδανικά τη γνωριμία με τον λαϊκό ζωγράφο που άφησε έργα του σε πολλά καφενεία και σπίτια του Πηλίου. Οι 14 μεγάλοι πίνακες της σάλας είναι εντυπωσιακοί και για παιδιά.

Το ηλιοβασίλεμα από την πλατεία της Μακρινίτσας είναι εικόνα που δεν ξεχνιέται. Καθώς ανάβουν τα φώτα του Βόλου και ο Παγασητικός αλλάζει χρώματα, θα καταλάβετε γιατί το χωριό ονομάστηκε «μπαλκόνι».

Τον χειμώνα, ειδικά τις γιορτές, η Μακρινίτσα στολίζεται και γεμίζει ζωή, ενώ τις χιονισμένες μέρες τα σπίτια και τα καλντερίμια μοιάζουν με καρτ ποστάλ. Αν σας αρέσει το περπάτημα, ρωτήστε για τα σηματοδοτημένα μονοπάτια που ενώνουν τα γειτονικά χωριά του βουνού.

Τέλος, αξίζει να ρίξετε μια ματιά στα μικρά καταστήματα του χωριού με τοπικά προϊόντα και χειροτεχνήματα, που αναδεικνύουν την παράδοση του Πηλίου και αποτελούν όμορφα αναμνηστικά.