Ο Βόλος έχει τη δική του αστική παραλία, τον Άναυρο, στο ανατολικό τμήμα της προκυμαίας, με ήρεμα νερά, καφέ και πεζόδρομο για τον απογευματινό περίπατο. Είναι η πιο πρακτική επιλογή για ένα γρήγορο μπάνιο χωρίς αυτοκίνητο.

Νότια της πόλης, στις Νέες Παγασές, η παραλία των Αλυκών, βραβευμένη με γαλάζια σημαία, προσφέρει μια οργανωμένη ακτή με άμμο και βότσαλο, περίπου δέκα λεπτά οδικώς. Ανατολικά, κατά μήκος του Παγασητικού, η Αγριά, τα Λεχώνια, τα Κάτω Γατζέα και τα Καλά Νερά διαδέχονται το ένα το άλλο, με παραλίες κατάλληλες για οικογένειες, σε απόσταση από 15 ως 35 λεπτά.

Για όσους θέλουν άγριο, γαλαζοπράσινο τοπίο, οι παραλίες του Αιγαίου, όπως ο Άγιος Ιωάννης, το Παπά Νερό και το Νταμούχαρη, απέχουν περίπου μία ώρα και ένα τέταρτο μέσα από τα Χάνια, ενώ το πλοίο για τη Σκιάθο ανοίγει τον δρόμο προς τις περίφημες αμμουδιές των Σποράδων, όπως οι Κουκουναριές.

Τα νερά του Παγασητικού είναι συνήθως ήρεμα και ζεστά από νωρίς το καλοκαίρι, κάτι που τα κάνει ιδανικά για χαλαρό κολύμπι και για μικρά παιδιά.

Το Αθανασάκειο Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου, στην παραλιακή λεωφόρο, είναι από τα πιο ενδιαφέροντα της χώρας για τη νεολιθική εποχή, με ευρήματα από το Διμήνι και το Σέσκλο, καθώς και με τις ζωγραφιστές επιτύμβιες στήλες της αρχαίας Δημητριάδας, μοναδικές στο είδος τους.

Οι ίδιοι οι νεολιθικοί οικισμοί είναι επισκέψιμοι: το Διμήνι, λίγα χιλιόμετρα δυτικά της πόλης, και το Σέσκλο, λίγο πιο μακριά, θεωρούνται από τους αρχαιότερους οργανωμένους οικισμούς της Ευρώπης.

Στην πόλη, το Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας Τσαλαπάτα, ένα αναπαλαιωμένο βιομηχανικό συγκρότημα, αφηγείται τη βιομηχανική ιστορία του Βόλου, ενώ στην προκυμαία, ο ναός του Αγίου Κωνσταντίνου και το ομοίωμα της Αργώς θυμίζουν τη σύνδεση της πόλης με τον μύθο του Ιάσονα. Ο παλιός σιδηροδρομικός σταθμός, με τη χαρακτηριστική αρχιτεκτονική του, είναι επίσης ένα όμορφο σημείο για φωτογραφίες.

Ο Βόλος είναι, επίσης, η γενέτειρα του ζωγράφου Τζόρτζιο ντε Κίρικο, ενώ στην Ανακασιά, το Μουσείο Θεόφιλου τιμά τον μεγάλο λαϊκό ζωγράφο που έζησε και δημιούργησε στην περιοχή.

Ο Βόλος είναι η πρωτεύουσα του τσίπουρου. Στα τσιπουράδικα της πόλης, το τσίπουρο σερβίρεται σε μικρά μπουκαλάκια, και με κάθε μπουκαλάκι έρχεται κι ένας μεζές, συχνά διαφορετικός κάθε φορά: γαρίδες σαγανάκι, μύδια, χταπόδι, σαρδέλες και αχινοί, ανάλογα με την εποχή. Είναι μια κουλτούρα συντροφικότητας, όπου η κουβέντα κρατά όσο και το φαγητό.

Τα φρέσκα θαλασσινά του Παγασητικού είναι η βάση της τοπικής κουζίνας, ενώ από το Πήλιο έρχονται το σπετζοφάι, οι πίτες, τα κάστανα και τα μήλα.

Η αγορά του Βόλου, γύρω από τις οδούς Ερμού και Ιάσονος, είναι ιδανική για να προμηθευτείτε γλυκά του κουταλιού, μέλι, τσάι του βουνού και τοπικά τυριά. Για τον πρωινό καφέ, η προκυμαία προσφέρει θέα στον κόλπο και στο Πήλιο, ενώ τα ζαχαροπλαστεία της πόλης φημίζονται για τα σιροπιαστά τους.

Ως αναμνηστικό, ένα μπουκάλι τσίπουρο από τα τοπικά αποστακτήρια είναι η πιο αυθεντική επιλογή.

Το Πήλιο είναι η πιο φυσική εκδρομή από τον Βόλο. Η Πορταριά και η Μακρινίτσα απέχουν περίπου είκοσι λεπτά, ενώ μια ολοήμερη διαδρομή μέσα από τα Χάνια ως τη Ζαγορά και την Τσαγκαράδα αποκαλύπτει τα πιο πράσινα τοπία του βουνού, με θέα στο Αιγαίο.

Στο νότιο Πήλιο, το ιστορικό τρενάκι, ο Μουτζούρης, ξεκινά από τα Άνω Λεχώνια και καταλήγει στις Μηλιές, περνώντας από πέτρινες γέφυρες και καταπράσινες ρεματιές. Η σιδηροδρομική γραμμή σχεδιάστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα με τη συμμετοχή του Ιταλού μηχανικού Εβαρίστο ντε Κίρικο, πατέρα του ζωγράφου.

Από το λιμάνι του Βόλου, τα πλοία και τα ταχύπλοα συνδέουν την πόλη με τη Σκιάθο, τη Σκόπελο και την Αλόννησο, για μια μέρα ή μερικές μέρες στις Σποράδες.

Δυτικά, η Νέα Αγχίαλος, περίπου 20 λεπτά οδικώς, διατηρεί τα ερείπια παλαιοχριστιανικών βασιλικών, ενώ τα Μετέωρα απέχουν περίπου δυόμισι ώρες, για μια μεγαλύτερη εξόρμηση.

Αξίζει να περπατήσετε την προκυμαία του Βόλου από το λιμάνι ως τον Άναυρο, ιδιαίτερα το σούρουπο, όταν τα φώτα του Πηλίου ανάβουν απέναντι και ο κόλπος παίρνει χρυσαφένιες αποχρώσεις. Στη διαδρομή, τα παγκάκια κάτω από τα δέντρα και τα καφέ προσφέρονται για στάσεις.

Ένα πρωί, επισκεφθείτε τη λαϊκή αγορά της πόλης, για να γνωρίσετε από κοντά τα προϊόντα του Πηλίου και του θεσσαλικού κάμπου, από φρούτα και λαχανικά ως τυριά και μέλι. Είναι και ένας τρόπος να νιώσετε τον καθημερινό παλμό της πόλης.

Το Κέντρο Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης Κίτσος Μακρής, σε ένα όμορφο αρχοντικό, φιλοξενεί συλλογές λαϊκής τέχνης και τοπικής ιστορίας, ενώ τα καλοκαιρινά βράδια, ο Βόλος γεμίζει πολιτιστικές εκδηλώσεις και συναυλίες σε υπαίθριους χώρους.

Και φυσικά, μην φύγετε χωρίς μια βραδιά σε τσιπουράδικο, την πιο αυθεντική εμπειρία της πόλης, ούτε χωρίς μια ανάβαση στη Μακρινίτσα για να δείτε τον Βόλο από ψηλά.