Μένοντας μέσα στη Στούπα, η κεντρική αμμουδιά είναι η φυσική επιλογή για το καθημερινό μπάνιο. Η άμμος της, τα ρηχά νερά στην αρχή και η δροσιά των υπόγειων πηγών του Ταΰγετου την κάνουν ιδανική για παιδιά, ενώ κατά μήκος της θα βρείτε καφέ και ταβέρνες για ένα διάλειμμα στη σκιά.

Πίσω από τον μικρό κάβο, η Καλογριά είναι πιο μαζεμένη και ήσυχη, με καταγάλανα νερά και μια ατμόσφαιρα που θυμίζει άλλες εποχές. Εδώ, λένε, κολυμπούσε ο Καζαντζάκης τα καλοκαίρια που έζησε στην περιοχή.

Αν θέλετε να αλλάξετε τοπίο, η παραλία της Καλαμίτσης κοντά στην Καρδαμύλη, με βότσαλο και ελιές ως την ακτή, και η Ρίτσα της Καρδαμύλης, μια μακριά βοτσαλωτή ακτή, απέχουν περίπου 15 λεπτά με το αυτοκίνητο.

Για μια μεγαλύτερη εξόρμηση, το Λιμένι, περίπου 40 λεπτά νότια, έχει βράχια με βαθιά, σμαραγδένια νερά, ιδανικά για όσους αγαπούν τις βουτιές και το snorkeling.

Οι παραλίες της περιοχής είναι προσανατολισμένες προς τα δυτικά, οπότε τα απογεύματα είναι ζεστά και φωτεινά. Αν θέλετε σκιά, φροντίστε να έχετε μαζί σας ομπρέλα στις ανοργάνωτες ακτές.

Η ίδια η Στούπα, με το λιμανάκι της και τα παλιά πέτρινα σπίτια ανάμεσα στους ελαιώνες, είναι ένα ήσυχο σκηνικό για πρωινό περίπατο. Πάνω από το χωριό, στον λόφο, θα δείτε τα απομεινάρια του κάστρου του Λεύκτρου, που χτίστηκε από τους Φράγκους τον 13ο αιώνα.

Στο γειτονικό Νέο Πρόαστιο και στα χωριά της Άνω Μάνης σώζονται βυζαντινές εκκλησίες με τοιχογραφίες, μικρά διαμάντια που ανοίγουν συχνά για τις γιορτές τους, ενώ στο δρόμο προς την Καρδαμύλη, οι πύργοι των παλιών οικογενειών θυμίζουν την ιδιαίτερη κοινωνική οργάνωση της Μάνης.

Στην Καρδαμύλη, η Παλιά Καρδαμύλη με τον πύργο του Μούρτζινου και το καμπαναριό του Αγίου Σπυρίδωνα είναι ένα από τα πιο φωτογενή σημεία της ακτής, ενώ η κατοικία του Πάτρικ Λι Φέρμορ στην Καλαμίτσι, που ανήκει στο Μουσείο Μπενάκη, θυμίζει τον λογοτέχνη που ερωτεύτηκε τη Μάνη.

Τέλος, η προτομή του Καζαντζάκη στην Καλογριά είναι μια μικρή αλλά συγκινητική στάση για όσους αγαπούν τη λογοτεχνία.

Τα απογεύματα στη Στούπα έχουν συχνά μυρωδιά από ψάρι στα κάρβουνα. Οι ταβέρνες κοντά στην παραλία σερβίρουν φρεσκοψημένα ψάρια, χταπόδι, καλαμάρια και σαλάτες με ντομάτα, κάπαρη και ελιές Καλαμάτας, ενώ στα πιο παραδοσιακά τραπέζια θα βρείτε και κατσικάκι ή κοτόπουλο με χυλοπίτες.

Η σύγλινα, το καπνιστό χοιρινό της Μάνης, συχνά μαγειρεύεται με αυγά ή σερβίρεται σε μεζέ, ενώ τα λαλάγγια και οι χορτόπιτες με άγρια χόρτα του βουνού είναι γεύσεις που δεν πρέπει να χάσετε.

Για τη δική σας κουζίνα, τα μπακάλικα της περιοχής προσφέρουν ελαιόλαδο και ελιές Καλαμάτας, τυριά από τα ορεινά χωριά, θυμαρίσιο μέλι και τοπικό ψωμί. Ένα απλό δείπνο στο μπαλκόνι, με ντομάτα, φέτα, ελιές και λάδι, είναι ίσως η πιο αυθεντική γεύση της Μάνης.

Για επιδόρπιο, οι δίπλες με μέλι και καρύδι, και τα παστέλια με σουσάμι είναι τα κλασικά γλυκά της περιοχής.

Μην παραλείψετε, τέλος, ένα πρωινό με φρέσκο ψωμί από τον φούρνο του χωριού, ελαιόλαδο και ρίγανη του βουνού. Είναι μια απλή απόλαυση που λέει περισσότερα για τη Μάνη από οποιοδήποτε μενού.

Μια πρώτη ημερήσια εξόρμηση μπορεί να κινηθεί νότια, στη Μέσα Μάνη: στάση στο Λιμένι, βόλτα στην Αρεόπολη και επίσκεψη στα Σπήλαια του Διρού, όπου η ξενάγηση γίνεται με βάρκα ανάμεσα σε σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Η διαδρομή ως τον Διρό χρειάζεται περίπου μία ώρα.

Όσοι αντέχουν περισσότερη οδήγηση, μπορούν να συνεχίσουν ως τον Γερολιμένα και τη Βάθεια, ένα από τα πιο εντυπωσιακά πυργοχώρια της Μάνης, και ως το Ταίναρο, το νοτιότερο άκρο της ηπειρωτικής Ελλάδας.

Βόρεια, η Καλαμάτα προσφέρεται για μια μέρα με αγορές, βόλτα στην Παλιά Πόλη και επίσκεψη στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσσηνίας. Από εκεί, η Αρχαία Μεσσήνη, ένας από τους καλύτερα διατηρημένους αρχαιολογικούς χώρους της Πελοποννήσου, απέχει περίπου 40 λεπτά ακόμη.

Για δροσιά, το φαράγγι του Βύρου πάνω από την Καρδαμύλη προσφέρει πεζοπορικές διαδρομές μέσα στη φύση.

Αν σας αρέσουν οι μικρές πόλεις, μια βόλτα στην Κορώνη ή στο Πεταλίδι, στην απέναντι πλευρά του Μεσσηνιακού κόλπου, συνδυάζεται με μια μέρα στην Καλαμάτα.

Αξίζει να ξυπνήσετε νωρίς ένα πρωί για μια βουτιά στη Στούπα, όταν η θάλασσα είναι λάδι και η παραλία σχεδόν άδεια. Η διαύγεια των νερών εκείνη την ώρα είναι πραγματικά εντυπωσιακή.

Αν βρεθείτε εδώ τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο, οι ήπιες θερμοκρασίες είναι ιδανικές για να περπατήσετε τα παλιά καλντερίμια ανάμεσα στα χωριά, με τα εκκλησάκια και τους πέτρινους φράχτες να συνθέτουν ένα τοπίο χωρίς χρόνο.

Μην παραλείψετε να ζητήσετε στα μαγαζιά της περιοχής τοπικό θυμαρίσιο μέλι και ελαιόλαδο από μικρούς παραγωγούς, που είναι τα καλύτερα ενθύμια για το σπίτι. Οι κυριακάτικες λειτουργίες στις μικρές εκκλησίες και τα πανηγύρια του καλοκαιριού, με τοπική μουσική και φαγητό, είναι ευκαιρία να γνωρίσετε τη μανιάτικη φιλοξενία.

Τέλος, ένας απογευματινός καφές στο λιμανάκι του Αγίου Νικολάου, λίγο νοτιότερα, με τα καΐκια και τις ψαροταβέρνες, είναι μια μικρή απόλαυση.

Αξίζει να αφήσετε και ένα απόγευμα χωρίς πρόγραμμα, για να καθίσετε απλώς στην παραλία της Στούπας και να παρακολουθήσετε τα χρώματα του ουρανού να αλλάζουν πάνω από τον Μεσσηνιακό κόλπο.