Ο Αγιόκαμπος, περίπου 10 λεπτά με το αυτοκίνητο, είναι η πιο κοντινή και πιο οργανωμένη επιλογή. Πρόκειται για παραθεριστικό οικισμό με αμμουδερή παραλία και μικρό αλιευτικό καταφύγιο, με όλες τις ανέσεις για μια οικογενειακή μέρα στη θάλασσα. Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο έχει αρκετό κόσμο.

Η ακτή από τη Σωτηρίτσα ως τον Αγιόκαμπο εκτείνεται σε περίπου 8 χιλιόμετρα αμμουδιάς, οπότε είναι εύκολο να βρείτε πιο ήσυχο σημείο. Η Σωτηρίτσα, λίγο βορειότερα, είναι επίσης γνωστή για τα ψαροταβερνάκια της.

Νότια, κοντά στο Πολυδένδρι, οι παραλίες Παπακώστα και Ρακοπόταμος έχουν παχιά ξανθή άμμο και, όταν δεν φυσά βοριάς, κρυστάλλινα νερά. Προσεγγίζονται με ασφαλτοστρωμένο δρόμο και είναι ιδανικές για όσους προτιμούν πιο φυσικό τοπίο.

Βορειότερα, η Βελίκα έχει μεγάλη παραλία, με το βόρειο τμήμα της να προτιμάται για κολύμπι, ενώ η Κουτσουπιά και η Παλιουριά είναι μικρότεροι οικισμοί με καθαρά νερά. Πάνω από τη Βελίκα, ο φάρος στο ακρωτήριο Δερματά προσφέρει πανοραμική θέα σε όλη την ακτή.

Ο συνδυασμός αυτός είναι ιδανικός για οικογένειες: μπάνιο σε αμμουδερή ακτή και επιστροφή στη δροσιά της Σκήτης για το απόγευμα και το βράδυ.

Η λίμνη της Σκήτης είναι το πιο γνωστό αξιοθέατο του χωριού. Πρόκειται για τεχνητό ταμιευτήρα που δημιουργήθηκε για άρδευση και σήμερα περιβάλλεται από λόφους με καστανιές και καρυδιές. Στα νερά της γίνεται κανό και γύρω της οι περίπατοι είναι πολύ ευχάριστοι.

Περίπου 3 χιλιόμετρα από το χωριό, μέσα σε πλατανόδασος, βρίσκεται η πηγή Μπουρμπουλήθρα, ενώ νότιά της σώζονται ερείπια τειχών που αποδίδονται στην αρχαία Μελίβοια. Βορειοδυτικά του χωριού υπάρχουν ερείπια κάστρου που συνδέονται με τη βυζαντινή Κενταυρόπολη.

Κοντά στη Σκήτη βρίσκεται και το πέτρινο Γεφύρι του Αλαμάνου, χτισμένο το 1858, ένα όμορφο δείγμα της λαϊκής αρχιτεκτονικής της περιοχής.

Το Δάσος του Πολυδενδρίου, πρώην βασιλικό κτήμα, έχει σηματοδοτημένα μονοπάτια, ποδηλατόδρομους και χώρους για πικνίκ, καθώς και τον ναό της Παναγίας, δίπλα στον οποίο υψώνεται μια τεράστια βελανιδιά. Στον δρόμο προς τον Αγιόκαμπο, η μονή των Αγίων Αναργύρων με τα ασκηταριά της αξίζει μια στάση.

Τα περισσότερα από αυτά τα σημεία βρίσκονται σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων από το χωριό και μπορούν να συνδυαστούν με πεζοπορίες στις πλαγιές του Κισσάβου και του Μαυροβουνίου, που ανήκει στο δίκτυο NATURA 2000.

Η Σκήτη είναι τόπος καλλιεργειών: ελιές, καστανιές, μήλα και αχλάδια αποτελούν τη βάση της τοπικής οικονομίας. Τον Οκτώβριο, η γιορτή του κάστανου δίνει την ευκαιρία να δοκιμάσετε ψητά κάστανα και φαγητά και γλυκά με κάστανο.

Η ευρύτερη περιοχή της Αγιάς είναι γνωστή για τα μήλα και τα κεράσια της, με εκτεταμένους μηλεώνες που δίνουν χρώμα στο τοπίο. Το καλοκαίρι και το φθινόπωρο μπορείτε να βρείτε φρέσκα φρούτα απευθείας από παραγωγούς.

Κατεβαίνοντας στον Αγιόκαμπο και τη Σωτηρίτσα, η κουζίνα γίνεται θαλασσινή. Οι ψαροταβέρνες της ακτής σερβίρουν φρέσκο ψάρι, καλαμαράκια και άλλα θαλασσινά, συνοδευμένα από τσίπουρο, που έχει μακρά παράδοση στη Θεσσαλία.

Στο χωριό και στα γύρω ορεινά, οι ταβέρνες προσφέρουν ψητά στα κάρβουνα, μαγειρευτά και πίτες. Αφού μένετε σε επιπλωμένη κατοικία, έχετε τη δυνατότητα να μαγειρέψετε και μόνοι σας με προϊόντα της περιοχής, όπως ελαιόλαδο, κάστανα και μήλα.

Μην ξεχάσετε να αγοράσετε τοπικό ελαιόλαδο και κάστανα από τους παραγωγούς του χωριού. Είναι προϊόντα που αντιπροσωπεύουν τον τόπο και διατηρούνται εύκολα, για να τα απολαύσετε και στο σπίτι σας.

Η Αγιά, κοντά στη Σκήτη, είναι μια κωμόπολη στους πρόποδες της Όσσας, με εκκλησίες όπως ο Άγιος Αντώνιος, η Κοίμηση της Θεοτόκου του 16ου αιώνα και ο βυζαντινός Άγιος Γεώργιος. Έξω από την πόλη, στον δρόμο προς τη Μελίβοια, η μονή του Αγίου Παντελεήμονα έχει αξιόλογες τοιχογραφίες.

Το Μεταξοχώρι, λίγο έξω από την Αγιά, είναι γνωστό ως «χωριό των καλλιτεχνών». Αξίζει να δείτε τις «οκτώ καμάρες» του υδραγωγείου του 18ου αιώνα και το παλιό παρθεναγωγείο.

Η Μελίβοια, σε υψόμετρο 400 μέτρων και περίπου 10 χιλιόμετρα από την Αγιά, έχει πέτρινα σπίτια και πολλές εκκλησίες. Από εκεί ξεκινά το μονοπάτι προς τη Βελίκα, που περνά από καταρράκτες, γεφύρια και πηγές.

Για μια πιο μεγάλη εκδρομή, το Κόκκινο Νερό, περίπου 19 χιλιόμετρα βόρεια του Αγιόκαμπου, οφείλει το όνομά του σε μια κοκκινωπή μεταλλική πηγή και βρίσκεται κοντά στο φαράγγι της Καλυψούς και τους καταρράκτες του.

Οι αποστάσεις είναι μικρές, οπότε κάθε εκδρομή μπορεί να συνδυαστεί με ένα απογευματινό μπάνιο στον Αγιόκαμπο ή στη Βελίκα πριν από την επιστροφή στη Σκήτη.

Αξίζει να κάνετε μια βόλτα γύρω από τη λίμνη της Σκήτης νωρίς το πρωί ή προς το σούρουπο. Το τοπίο με τους λόφους, τις καστανιές και τις αντανακλάσεις στο νερό είναι ιδιαίτερα φωτογενές, και αν σας αρέσει το κανό, η λίμνη προσφέρεται για μια μικρή περιήγηση.

Ανεβείτε στο σημείο θέας που οι ντόπιοι ονομάζουν «Κάστρο», περίπου 2 χιλιόμετρα από το χωριό, για πανοραμική θέα προς το Αιγαίο. Σε καθαρές μέρες ο ορίζοντας είναι πραγματικά εντυπωσιακός.

Αν βρεθείτε στην περιοχή τον Οκτώβριο, η γιορτή του κάστανου είναι μια ζωντανή εκδήλωση με τοπικά προϊόντα, ενώ το φθινόπωρο τα δάση του Μαυροβουνίου, που ανήκουν στο δίκτυο NATURA 2000, έχουν υπέροχα χρώματα.

Τέλος, συνδυάστε ένα μπάνιο νωρίς την ημέρα στον Αγιόκαμπο με ένα απογευματινό πικνίκ στο Δάσος του Πολυδενδρίου, κοντά στη μεγάλη βελανιδιά του ναού της Παναγίας. Είναι ένα πρόγραμμα που ενθουσιάζει μικρούς και μεγάλους.

Μια ακόμη ιδέα είναι μια βόλτα μέχρι την πηγή Μπουρμπουλήθρα, μέσα στο πλατανόδασος, όπου η δροσιά είναι ευπρόσδεκτη τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού.