Το Archontiko Dilofou βρίσκεται στο Δίλοφο Ζαγορίου, ένα από τα πιο καλοδιατηρημένα παραδοσιακά χωριά του κεντρικού Ζαγορίου, σε απόσταση περίπου 40 λεπτών οδικώς από τα Ιωάννινα. Είναι ξενοδοχείο 4 αστέρων με δυναμικότητα 21 κλινών και λειτουργεί όλο τον χρόνο. Το χωριό, με τα πέτρινα σπίτια, τις πλακόστρωτες στέγες και τα καλντερίμια του, διατηρεί αναλλοίωτο τον χαρακτήρα της ζαγορίσιας αρχιτεκτονικής. Η πρόσβαση γίνεται από τον δρόμο που συνδέει τα χωριά του κεντρικού Ζαγορίου, και η διαδρομή από τα Ιωάννινα είναι από μόνη της μια όμορφη εισαγωγή στο τοπίο.
Η θέση του Διλόφου είναι ιδανική για όσους θέλουν να γνωρίσουν το Ζαγόρι περπατώντας. Οι Κήποι και το Κουκούλι, με τα πιο γνωστά πέτρινα γεφύρια της περιοχής, βρίσκονται σε απόσταση λίγων λεπτών με το αυτοκίνητο, ενώ το Μονοδένδρι και η θέα στο Φαράγγι του Βίκου απέχουν περίπου 20 λεπτά. Τα παλιά μονοπάτια που ένωναν τα χωριά μεταξύ τους εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται και είναι ένας υπέροχος τρόπος να δείτε το τοπίο. Για τους φίλους της πεζοπορίας, το Δίλοφο αποτελεί σημείο εκκίνησης για διαδρομές διαφορετικής δυσκολίας, από εύκολους περιπάτους μέχρι πιο απαιτητικές ημερήσιες πορείες. Τα περισσότερα μονοπάτια είναι σηματοδοτημένα, αλλά καλό είναι να έχετε μαζί σας χάρτη, νερό και κατάλληλα παπούτσια.
Προνόμιο της διαμονής είναι το πρωινό που προσφέρεται στο κατάλυμα, ώστε να ξεκινάτε χορτάτοι για πεζοπορία ή εκδρομή στα γύρω χωριά. Οι επισκέπτες έχουν δώσει βαθμολογία 4.9 στα 5 στην Google από περισσότερες από 170 κριτικές επισκεπτών, μια από τις υψηλότερες επιδόσεις στην περιοχή. Η ετήσια λειτουργία επιτρέπει να το επιλέξετε σε κάθε εποχή, από τα πολύχρωμα δάση του φθινοπώρου μέχρι τα χιονισμένα τοπία του χειμώνα. Μετά από μια μέρα στα μονοπάτια, η επιστροφή στη ζεστασιά ενός πέτρινου χωριού είναι από τις πιο ευχάριστες στιγμές του ταξιδιού.
Το Archontiko Dilofou συμμετέχει στο πρόγραμμα κοινωνικού τουρισμού της ΔΥΠΑ, και οι κάτοχοι voucher μπορούν να το εξαργυρώσουν για διαμονή σε ένα από τα πιο φημισμένα ορεινά συμπλέγματα της χώρας. Είναι κατάλληλο για ζευγάρια, φίλους της πεζοπορίας και οικογένειες που αγαπούν τη φύση, την ησυχία και την παραδοσιακή αρχιτεκτονική. Όσοι ταξιδεύουν με μικρά παιδιά καλό είναι να γνωρίζουν ότι η περιοχή προσφέρεται κυρίως για ήπιες δραστηριότητες στη φύση και όχι για έντονη νυχτερινή ζωή. Η εμπειρία μιας διαμονής σε ζαγορίσιο χωριό είναι κάτι που μένει για καιρό στη μνήμη.
Κοντινές Παραλίες
ΧΩΡΙΣ ΚΟΝΤΙΝΕΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ
Το Δίλοφο είναι ορεινό χωριό στην καρδιά του Ζαγορίου, επομένως δεν υπάρχουν παραλίες σε κοντινή απόσταση. Το Ζαγόρι όμως είναι γεμάτο νερά. Τα ρέματα που περνούν κάτω από τα πέτρινα γεφύρια, όπως αυτά κοντά στους Κήπους και στο Κουκούλι, δημιουργούν δροσερές γωνιές για στάση και περίπατο, ιδιαίτερα την άνοιξη, όταν η ροή τους είναι πιο δυνατή.
Ο Βοϊδομάτης, που πηγάζει μέσα από το Φαράγγι του Βίκου, έχει από τα πιο κρύα και διαυγή νερά της Ευρώπης. Η περιοχή της Αρίστης και της Κλειδωνιάς απέχει περίπου 40 λεπτά και προσφέρεται για ράφτινγκ, κανό και βόλτα στις όχθες του. Κοντά στο Πάπιγκο, οι φυσικές κολυμπήθρες σχηματίζουν μικρές λιμνούλες όπου οι πιο τολμηροί κάνουν δροσιστικές βουτιές το καλοκαίρι.
Για θάλασσα, η κοντινότερη ακτή είναι αυτή της Θεσπρωτίας, γύρω από την Ηγουμενίτσα και τα Σύβοτα, σε απόσταση περίπου μιάμισης με δύο ωρών οδικώς, μέσω Ιωαννίνων και Εγνατίας Οδού.
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, να θυμάστε ότι τα νερά των ποταμών του Ζαγορίου είναι πολύ κρύα ακόμη και τον Αύγουστο, οπότε οι βουτιές είναι σύντομες αλλά αναζωογονητικές.
ΧΩΡΙΣ ΚΟΝΤΙΝΕΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ
Το Δίλοφο είναι ορεινό χωριό στην καρδιά του Ζαγορίου, επομένως δεν υπάρχουν παραλίες σε κοντινή απόσταση. Το Ζαγόρι όμως είναι γεμάτο νερά. Τα ρέματα που περνούν κάτω από τα πέτρινα γεφύρια, όπως αυτά κοντά στους Κήπους και στο Κουκούλι, δημιουργούν δροσερές γωνιές για στάση και περίπατο, ιδιαίτερα την άνοιξη, όταν η ροή τους είναι πιο δυνατή.
Ο Βοϊδομάτης, που πηγάζει μέσα από το Φαράγγι του Βίκου, έχει από τα πιο κρύα και διαυγή νερά της Ευρώπης. Η περιοχή της Αρίστης και της Κλειδωνιάς απέχει περίπου 40 λεπτά και προσφέρεται για ράφτινγκ, κανό και βόλτα στις όχθες του. Κοντά στο Πάπιγκο, οι φυσικές κολυμπήθρες σχηματίζουν μικρές λιμνούλες όπου οι πιο τολμηροί κάνουν δροσιστικές βουτιές το καλοκαίρι.
Για θάλασσα, η κοντινότερη ακτή είναι αυτή της Θεσπρωτίας, γύρω από την Ηγουμενίτσα και τα Σύβοτα, σε απόσταση περίπου μιάμισης με δύο ωρών οδικώς, μέσω Ιωαννίνων και Εγνατίας Οδού.
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, να θυμάστε ότι τα νερά των ποταμών του Ζαγορίου είναι πολύ κρύα ακόμη και τον Αύγουστο, οπότε οι βουτιές είναι σύντομες αλλά αναζωογονητικές.
Αξιοθέατα
Το Φαράγγι του Βίκου είναι το σήμα κατατεθέν της περιοχής. Από το Μονοδένδρι, περίπου 20 λεπτά οδικώς, ένα σύντομο καλντερίμι οδηγεί στη Μονή της Αγίας Παρασκευής, χτισμένη στο χείλος του γκρεμού, ενώ το σημείο θέας στην Οξιά προσφέρει ένα από τα πιο εντυπωσιακά πανοράματα του φαραγγιού.
Τα πέτρινα γεφύρια είναι ο δεύτερος λόγος που οι επισκέπτες έρχονται στο Ζαγόρι. Κοντά στους Κήπους βρίσκεται το τρίτοξο γεφύρι του Καλογερικού, γνωστό και ως γεφύρι του Πλακίδα, ενώ στον δρόμο προς το Κουκούλι συναντάτε το γεφύρι του Κόκκορη, χτισμένο το 1750 και από τα καλύτερα διατηρημένα.
Η Σκάλα του Βραδέτου, λίγο πριν το Καπέσοβο, είναι ένα πέτρινο μονοπάτι περίπου 1.500 μέτρων με δεκάδες αναβαθμούς. Μέχρι πριν από λίγες δεκαετίες αποτελούσε τη μόνη σύνδεση του χωριού με τον έξω κόσμο.
Τέλος, μέσα στο ίδιο το Δίλοφο, οι εκκλησίες, οι κρήνες και τα πέτρινα αρχοντικά αξίζουν έναν αργό περίπατο. Το μονοπάτι προς τους Κήπους και το Κουκούλι συνδέει το χωριό με τα γειτονικά του μέσα στο δάσος.
Όλα αυτά τα σημεία ανήκουν στο Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου, μία από τις πιο εκτεταμένες προστατευόμενες περιοχές της χώρας.
Το Φαράγγι του Βίκου είναι το σήμα κατατεθέν της περιοχής. Από το Μονοδένδρι, περίπου 20 λεπτά οδικώς, ένα σύντομο καλντερίμι οδηγεί στη Μονή της Αγίας Παρασκευής, χτισμένη στο χείλος του γκρεμού, ενώ το σημείο θέας στην Οξιά προσφέρει ένα από τα πιο εντυπωσιακά πανοράματα του φαραγγιού.
Τα πέτρινα γεφύρια είναι ο δεύτερος λόγος που οι επισκέπτες έρχονται στο Ζαγόρι. Κοντά στους Κήπους βρίσκεται το τρίτοξο γεφύρι του Καλογερικού, γνωστό και ως γεφύρι του Πλακίδα, ενώ στον δρόμο προς το Κουκούλι συναντάτε το γεφύρι του Κόκκορη, χτισμένο το 1750 και από τα καλύτερα διατηρημένα.
Η Σκάλα του Βραδέτου, λίγο πριν το Καπέσοβο, είναι ένα πέτρινο μονοπάτι περίπου 1.500 μέτρων με δεκάδες αναβαθμούς. Μέχρι πριν από λίγες δεκαετίες αποτελούσε τη μόνη σύνδεση του χωριού με τον έξω κόσμο.
Τέλος, μέσα στο ίδιο το Δίλοφο, οι εκκλησίες, οι κρήνες και τα πέτρινα αρχοντικά αξίζουν έναν αργό περίπατο. Το μονοπάτι προς τους Κήπους και το Κουκούλι συνδέει το χωριό με τα γειτονικά του μέσα στο δάσος.
Όλα αυτά τα σημεία ανήκουν στο Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου, μία από τις πιο εκτεταμένες προστατευόμενες περιοχές της χώρας.
Για Φαγητό
Η ζαγορίσια κουζίνα είναι λιτή, αλλά γεμάτη γεύση, και στηρίζεται στα προϊόντα του βουνού. Οι πίτες έχουν την τιμητική τους: θα συναντήσετε το κιχί, μια πίτα με τυρί και χαρακτηριστικό τυλιχτό φύλλο, τη λαχανόπιτα με άγρια χόρτα, την τσουκνιδόπιτα, την αλευρόπιτα και τη γαλατόπιτα. Κάθε νοικοκυριό έχει τη δική του εκδοχή και τα μυστικά της.
Το κρέας από τα ελεύθερα κοπάδια είναι άλλο ένα δυνατό χαρτί. Το κατσικάκι και το αρνί στον φούρνο ή στη γάστρα, η γίδα βραστή και τα ψητά στα κάρβουνα σερβίρονται με πατάτες ή χόρτα. Τους κρύους μήνες, ο τραχανάς και οι χυλοπίτες ζεσταίνουν σώμα και ψυχή, ενώ το φθινόπωρο τα δάση δίνουν μανιτάρια.
Ζητήστε να δοκιμάσετε τα τυριά της Ηπείρου, όπως τη φέτα και το μυζηθρένιο, το μέλι από τα βουνά της περιοχής και τα τσάγια του βουνού, που μαζεύονται στις πλαγιές της Τύμφης. Ένα ποτήρι τσίπουρο συνοδεύει πάντα τους μεζέδες, και ένα γλυκό του κουταλιού είναι το καθιερωμένο κέρασμα της φιλοξενίας.
Οι μερίδες είναι συνήθως γενναιόδωρες, όπως ταιριάζει σε μια κουζίνα που γεννήθηκε για να χορταίνει τους ανθρώπους του βουνού.
Η ζαγορίσια κουζίνα είναι λιτή, αλλά γεμάτη γεύση, και στηρίζεται στα προϊόντα του βουνού. Οι πίτες έχουν την τιμητική τους: θα συναντήσετε το κιχί, μια πίτα με τυρί και χαρακτηριστικό τυλιχτό φύλλο, τη λαχανόπιτα με άγρια χόρτα, την τσουκνιδόπιτα, την αλευρόπιτα και τη γαλατόπιτα. Κάθε νοικοκυριό έχει τη δική του εκδοχή και τα μυστικά της.
Το κρέας από τα ελεύθερα κοπάδια είναι άλλο ένα δυνατό χαρτί. Το κατσικάκι και το αρνί στον φούρνο ή στη γάστρα, η γίδα βραστή και τα ψητά στα κάρβουνα σερβίρονται με πατάτες ή χόρτα. Τους κρύους μήνες, ο τραχανάς και οι χυλοπίτες ζεσταίνουν σώμα και ψυχή, ενώ το φθινόπωρο τα δάση δίνουν μανιτάρια.
Ζητήστε να δοκιμάσετε τα τυριά της Ηπείρου, όπως τη φέτα και το μυζηθρένιο, το μέλι από τα βουνά της περιοχής και τα τσάγια του βουνού, που μαζεύονται στις πλαγιές της Τύμφης. Ένα ποτήρι τσίπουρο συνοδεύει πάντα τους μεζέδες, και ένα γλυκό του κουταλιού είναι το καθιερωμένο κέρασμα της φιλοξενίας.
Οι μερίδες είναι συνήθως γενναιόδωρες, όπως ταιριάζει σε μια κουζίνα που γεννήθηκε για να χορταίνει τους ανθρώπους του βουνού.
Κοντινές Εκδρομές
Το Πάπιγκο, περίπου μία ώρα οδικώς, αποτελείται από δύο οικισμούς κάτω από τους επιβλητικούς Πύργους της Αστράκας. Από εκεί ξεκινούν μονοπάτια προς τις κολυμπήθρες και, για τους έμπειρους, προς τη Δρακόλιμνη της Τύμφης.
Η Αρίστη και η Κλειδωνιά, κατά μήκος του Βοϊδομάτη, προσφέρονται για ράφτινγκ ή κανό σε ένα κατάφυτο τοπίο, ενώ η απλή βόλτα στις όχθες κάτω από τα πλατάνια είναι εξίσου απολαυστική.
Τα Ιωάννινα, περίπου 40 λεπτά νότια, συνδυάζουν το Κάστρο, τη λίμνη Παμβώτιδα με το Νησί της και το Σπήλαιο Περάματος. Είναι η ιδανική εκδρομή για μια βροχερή μέρα ή για να γνωρίσετε την ιστορία της περιοχής.
Η Κόνιτσα, περίπου μία ώρα βόρεια, είναι γνωστή για το επιβλητικό γεφύρι του Αώου, στην έξοδο της ομώνυμης χαράδρας, ενώ λίγο πιο πέρα, κοντά στα σύνορα, βρίσκεται το ιστορικό χωριό Μολυβδοσκέπαστο με τη βυζαντινή του μονή.
Οι περισσότερες από αυτές τις εξορμήσεις μπορούν να συνδυαστούν με μικρές πεζοπορίες, ώστε να γνωρίσετε την περιοχή όχι μόνο από το παράθυρο του αυτοκινήτου.
Το Πάπιγκο, περίπου μία ώρα οδικώς, αποτελείται από δύο οικισμούς κάτω από τους επιβλητικούς Πύργους της Αστράκας. Από εκεί ξεκινούν μονοπάτια προς τις κολυμπήθρες και, για τους έμπειρους, προς τη Δρακόλιμνη της Τύμφης.
Η Αρίστη και η Κλειδωνιά, κατά μήκος του Βοϊδομάτη, προσφέρονται για ράφτινγκ ή κανό σε ένα κατάφυτο τοπίο, ενώ η απλή βόλτα στις όχθες κάτω από τα πλατάνια είναι εξίσου απολαυστική.
Τα Ιωάννινα, περίπου 40 λεπτά νότια, συνδυάζουν το Κάστρο, τη λίμνη Παμβώτιδα με το Νησί της και το Σπήλαιο Περάματος. Είναι η ιδανική εκδρομή για μια βροχερή μέρα ή για να γνωρίσετε την ιστορία της περιοχής.
Η Κόνιτσα, περίπου μία ώρα βόρεια, είναι γνωστή για το επιβλητικό γεφύρι του Αώου, στην έξοδο της ομώνυμης χαράδρας, ενώ λίγο πιο πέρα, κοντά στα σύνορα, βρίσκεται το ιστορικό χωριό Μολυβδοσκέπαστο με τη βυζαντινή του μονή.
Οι περισσότερες από αυτές τις εξορμήσεις μπορούν να συνδυαστούν με μικρές πεζοπορίες, ώστε να γνωρίσετε την περιοχή όχι μόνο από το παράθυρο του αυτοκινήτου.
Αξίζει να δείτε
Ένα από τα πιο όμορφα πράγματα που μπορείτε να κάνετε στο Δίλοφο είναι να περπατήσετε το παλιό μονοπάτι προς τους Κήπους και το Κουκούλι. Η διαδρομή περνά μέσα από δάσος και καλντερίμια και σας δείχνει το Ζαγόρι όπως το ζούσαν οι κάτοικοί του πριν από τους δρόμους.
Ξυπνήστε νωρίς μια μέρα και ανεβείτε στο Μονοδένδρι πριν φτάσουν τα πούλμαν. Το πρωινό φως πάνω από το Φαράγγι του Βίκου και η ησυχία στη Μονή της Αγίας Παρασκευής είναι εμπειρία που μένει.
Το φθινόπωρο τα δάση γύρω από το χωριό αλλάζουν χρώματα και ο αέρας μυρίζει τζάκι, ενώ τον χειμώνα το χιόνι μετατρέπει τα πέτρινα σπίτια σε σκηνικό από καρτ ποστάλ. Αν μπορείτε, επιλέξτε μία από αυτές τις εποχές για να απολαύσετε το Ζαγόρι πιο ήσυχο.
Μην παραλείψετε το γεφύρι του Καλογερικού, ιδιαίτερα μετά από βροχές, όταν το ρέμα κυλά ορμητικό κάτω από τις τρεις καμάρες του.
Και αν ταξιδεύετε με παιδιά, η αναζήτηση των πέτρινων γεφυριών της περιοχής μπορεί να γίνει ένα διασκεδαστικό κυνήγι θησαυρού για όλη την οικογένεια.
Ένα από τα πιο όμορφα πράγματα που μπορείτε να κάνετε στο Δίλοφο είναι να περπατήσετε το παλιό μονοπάτι προς τους Κήπους και το Κουκούλι. Η διαδρομή περνά μέσα από δάσος και καλντερίμια και σας δείχνει το Ζαγόρι όπως το ζούσαν οι κάτοικοί του πριν από τους δρόμους.
Ξυπνήστε νωρίς μια μέρα και ανεβείτε στο Μονοδένδρι πριν φτάσουν τα πούλμαν. Το πρωινό φως πάνω από το Φαράγγι του Βίκου και η ησυχία στη Μονή της Αγίας Παρασκευής είναι εμπειρία που μένει.
Το φθινόπωρο τα δάση γύρω από το χωριό αλλάζουν χρώματα και ο αέρας μυρίζει τζάκι, ενώ τον χειμώνα το χιόνι μετατρέπει τα πέτρινα σπίτια σε σκηνικό από καρτ ποστάλ. Αν μπορείτε, επιλέξτε μία από αυτές τις εποχές για να απολαύσετε το Ζαγόρι πιο ήσυχο.
Μην παραλείψετε το γεφύρι του Καλογερικού, ιδιαίτερα μετά από βροχές, όταν το ρέμα κυλά ορμητικό κάτω από τις τρεις καμάρες του.
Και αν ταξιδεύετε με παιδιά, η αναζήτηση των πέτρινων γεφυριών της περιοχής μπορεί να γίνει ένα διασκεδαστικό κυνήγι θησαυρού για όλη την οικογένεια.
