Τα Καλά Νερά πήραν το όνομά τους από τα άφθονα νερά της περιοχής και σήμερα είναι από τους πιο αγαπημένους παραθαλάσσιους προορισμούς του Παγασητικού. Οι Ηλιαχτίδες βρίσκονται κοντά στη θάλασσα, οπότε η κεντρική παραλία είναι απόσταση περιπάτου. Είναι μακριά, με χοντρή άμμο, σκιασμένη από πλατάνια και λεύκες, βραβευμένη με Γαλάζια Σημαία και με προβλήτα στη μέση που τα παιδιά λατρεύουν για βουτιές.

Λίγα λεπτά βόρεια, τα Κάτω Γατζέα έχουν βότσαλο και ρηχά, ασφαλή νερά, με βραχώδεις κολπίσκους στις άκρες για όσους θέλουν να κολυμπήσουν με μάσκα. Προς τα νότια, η Κορόπη, γνωστή και ως Μπούφα, απέχει περίπου 5 λεπτά οδικώς: ήρεμη θάλασσα, χοντρή άμμος και πιο χαλαρή ατμόσφαιρα.

Σε περίπου 10 λεπτά, ο Ράμνος ή Παράδεισος είναι μια μακριά ακτή με βότσαλο και άμμο, όπου οι ελιές φτάνουν ως το νερό. Είναι ιδανικός για οικογένειες, καθώς τα νερά παραμένουν ρηχά για αρκετά μέτρα.

Αν θέλετε χρυσή άμμο, η Καλλιφτέρη στην Άφησσο, περίπου 15 λεπτά μακριά, είναι ένας στενός κολπίσκος με σκιά, όπου μπορείτε να νοικιάσετε καγιάκ ή σανίδα κουπιού. Ο Παγασητικός, προστατευμένος από τα μελτέμια, έχει συνήθως ήρεμα νερά όλο το καλοκαίρι.

Από τις Ηλιαχτίδες, το βουνό είναι τόσο κοντά όσο και η θάλασσα. Σε περίπου 15 λεπτά ανεβαίνετε στις Μηλιές, ένα από τα πιο ιστορικά χωριά του Πηλίου. Στην πλατεία θα δείτε τον ναό των Ταξιαρχών και απέναντι την ιστορική βιβλιοθήκη, που διασώζει υλικό από τη σχολή του χωριού, σημαντικό κέντρο παιδείας στα χρόνια του Νεοελληνικού Διαφωτισμού.

Στις Μηλιές βρίσκεται και ο τελευταίος σταθμός της γραμμής του τρένου του Πηλίου. Η παλιά πέτρινη αποβάθρα, οι ράγες και το σκηνικό με τα πλατάνια είναι μια από τις πιο φωτογραφημένες γωνιές της περιοχής.

Δύο χιλιόμετρα πιο πάνω, η Βυζίτσα είναι διατηρητέος οικισμός με αναπαλαιωμένα τριώροφα αρχοντικά, πλακόστρωτα και πλατεία με πλατάνια. Αξίζει να δείτε τη βασιλική της Ζωοδόχου Πηγής, του 1725.

Πίσω στην ακτή, κοντά στην Κορόπη, βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος του Ιερού του Κοροπαίου Απόλλωνα, ένα σημαντικό μαντείο της αρχαιότητας. Τέλος, το ίδιο το λιμανάκι των Καλών Νερών, με τις ψαρόβαρκες και τον παραλιακό δρόμο, έχει ωραία ατμόσφαιρα το σούρουπο.

Στα Καλά Νερά, η κουζίνα ακολουθεί τη θάλασσα. Θα βρείτε ψάρι της ημέρας στα κάρβουνα, τηγανητό μαρίδι και γαύρο, χταπόδι λιαστό, καλαμάρια και κακαβιά, την παραδοσιακή ψαρόσουπα των ψαράδων. Τα μύδια του Παγασητικού, αχνιστά με λίγο κρασί και μυρωδικά, είναι ένας μεζές που θα δείτε παντού.

Όπως σε όλη τη Μαγνησία, το τσίπουρο είναι ο σύντροφος του θαλασσινού τραπεζιού. Συνηθίζεται να έρχεται σε καραφάκια με μικρούς μεζέδες, οπότε ένα απλό απόγευμα μπορεί να γίνει πλούσιο γεύμα.

Αν ανεβείτε στα χωριά του βουνού, θα δοκιμάσετε τις ορεινές γεύσεις: σπετσοφάι, πίτες με χόρτα του βουνού και κρεατικά με χυλοπίτες. Οι ελαιώνες γύρω από τα Καλά Νερά δίνουν εξαιρετικό ελαιόλαδο και ελιές, ενώ το Πήλιο είναι γνωστό για το μέλι, τα κάστανα, τα μήλα και τα γλυκά του κουταλιού.

Οι Ηλιαχτίδες δεν προσφέρουν πρωινό, όμως στο χωριό θα βρείτε φούρνους, παντοπωλεία και μανάβικα με φρέσκα φρούτα του καλοκαιριού, όπως ροδάκινα, κεράσια και καρπούζια, για ένα απλό και δροσερό ξεκίνημα της μέρας.

Ο Βόλος απέχει περίπου 30 λεπτά από τις Ηλιαχτίδες και αξίζει τουλάχιστον μία ολόκληρη μέρα. Περπατήστε στην παραλιακή, δείτε το ομοίωμα της Αργώς στο λιμάνι και επισκεφθείτε το Αθανασάκειο Αρχαιολογικό Μουσείο ή το Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας Τσαλαπάτα.

Για ορεινή απόδραση, η Μακρινίτσα και η Πορταριά βρίσκονται σε περίπου 50 λεπτά. Είναι τα πιο γνωστά χωριά του Πηλίου, με εκπληκτική θέα στον Παγασητικό, πέτρινα αρχοντικά και ιστορικές εκκλησίες. Η δροσιά τους είναι ευπρόσδεκτη τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού.

Προς τα νότια, η Αργαλαστή, περίπου 20 λεπτά, είναι το κέντρο της χερσονήσου, ενώ ο Λαύκος, λίγο πιο πέρα, είναι ένα ήσυχο ορεινό χωριό με πλατεία και θέα. Μπορείτε να συνεχίσετε προς το Λεφόκαστρο και τις μικρές του παραλίες.

Τέλος, για όσους θέλουν να δουν το «τέλος» του Πηλίου, το Τρίκερι και το ψαροχώρι της Αγίας Κυριακής απέχουν περίπου μία ώρα και δέκα λεπτά. Η Αγία Κυριακή είναι γνωστή για τη ναυπηγική παράδοση και τα καΐκια της.

Αξίζει να πάρετε το τρενάκι του Πηλίου έστω και για ένα κομμάτι της διαδρομής. Ο σταθμός στα Άνω Γατζέα απέχει λίγα λεπτά από τα Καλά Νερά και από εκεί το τρένο ανεβαίνει ως τις Μηλιές, περνώντας τη μεταλλική γέφυρα του Ντε Κίρικο. Ελέγξτε το πρόγραμμα, γιατί τα δρομολόγια είναι εποχικά.

Μια απλή αλλά όμορφη ιδέα είναι να κάθεστε στην προβλήτα των Καλών Νερών το σούρουπο. Ο ήλιος δύει πάνω από τον Παγασητικό και τα βουνά της Όθρυος στο βάθος, και τα χρώματα αλλάζουν κάθε λεπτό.

Αν σας αρέσει το περπάτημα, ανεβείτε με το αυτοκίνητο ως τις Μηλιές και περπατήστε το μονοπάτι προς τη Βυζίτσα, περίπου δύο χιλιόμετρα. Είναι εύκολο και σκιερό, ιδανικό για πρωινή βόλτα πριν τη ζέστη.

Τέλος, οι Ηλιαχτίδες λειτουργούν από τον Απρίλιο έως τον Οκτώβριο. Η άνοιξη στο Πήλιο είναι εντυπωσιακή, με λουλούδια στους κήπους και πράσινες πλαγιές, ενώ τον Οκτώβριο η θάλασσα είναι ακόμη ζεστή και τα χωριά ήσυχα.