Η Βυζίτσα είναι ορεινό χωριό, όμως η θάλασσα του Παγασητικού βρίσκεται αρκετά κοντά για καθημερινές εξορμήσεις από το Αρχοντικό Μπλάνα. Ο δρόμος κατεβαίνει μέσα από ελαιώνες, περνώντας από τις Μηλιές, και σε περίπου 20 λεπτά φτάνετε στα Καλά Νερά. Η παραλία τους είναι μακριά, με χοντρή άμμο, πλατάνια και λεύκες για σκιά, έχει βραβευτεί με Γαλάζια Σημαία και διαθέτει κεντρική προβλήτα από όπου τα παιδιά βουτάνε.

Στον ίδιο περίπου χρόνο βρίσκονται τα Κάτω Γατζέα, με βότσαλο και ρηχά, ασφαλή νερά που αγαπούν οι οικογένειες. Λίγο νοτιότερα, η Κορόπη, που οι ντόπιοι λένε και Μπούφα, έχει ήρεμη θάλασσα και χοντρή άμμο, με οργανωμένο τμήμα στο κέντρο και πιο ήσυχη ατμόσφαιρα από τα Καλά Νερά.

Σε περίπου 30 λεπτά, ο Ράμνος ή Παράδεισος είναι μια μακριά παραλία με βότσαλο και άμμο, όπου ο ελαιώνας φτάνει ως την ακτή. Τα νερά του είναι ρηχά και ήρεμα, κατάλληλα για μικρά παιδιά.

Αν θέλετε λίγο περισσότερη διαδρομή, η Άφησσος, σε περίπου 35 λεπτά, έχει την παραλία του Αμπόβου με ψιλό βότσαλο και κρυστάλλινα νερά. Επιστρέφοντας το απόγευμα στη Βυζίτσα, θα βρείτε τη δροσιά του βουνού.

Η Βυζίτσα είναι από τους καλύτερα διατηρημένους παραδοσιακούς οικισμούς του Πηλίου και το Αρχοντικό Μπλάνα σάς βάζει κατευθείαν μέσα στην ατμόσφαιρά της. Περπατώντας στα καλντερίμια θα δείτε πολλά αναπαλαιωμένα τριώροφα αρχοντικά, με πέτρα, ξύλο και πλάκες στις στέγες, που θυμίζουν την ευημερία του χωριού τον 18ο και 19ο αιώνα.

Η κεντρική πλατεία, με τα ψηλά πλατάνια και την πέτρινη βρύση, είναι το σημείο συνάντησης για καφέ και κουβέντα. Στο χωριό αξίζει να επισκεφθείτε τη βασιλική της Ζωοδόχου Πηγής, του 1725, και τη μονή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, του 1789.

Οι Μηλιές απέχουν μόλις δύο χιλιόμετρα και συνδέονται με εύκολο μονοπάτι. Εκεί θα δείτε τον ναό των Ταξιαρχών στην πλατεία, την ιστορική βιβλιοθήκη, που φυλάει υλικό από τη σχολή που λειτουργούσε στο χωριό, και τον παλιό σταθμό, τέρμα της γραμμής του τρένου του Πηλίου.

Τρία χιλιόμετρα πιο πέρα, οι Πινακάτες έχουν μεγάλη πλατεία με βρύση και αιωνόβιο πλάτανο, πέτρινα σπίτια και την ησυχία ενός μικρού ορεινού χωριού. Και τα τρία χωριά μαζί συνθέτουν μια από τις ωραιότερες διαδρομές του δυτικού Πηλίου.

Στη Βυζίτσα το φαγητό είναι ορεινό και φτιαγμένο με υπομονή. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά πιάτα που θα συναντήσετε είναι το αγριογούρουνο με κάστανα και δαμάσκηνα, ένας συνδυασμός που θυμίζει ότι γύρω από το χωριό απλώνονται καστανοδάση. Το σπετσοφάι, με χωριάτικο λουκάνικο, πιπεριές και ντομάτα, δεν λείπει από κανένα τραπέζι.

Οι πίτες με χειροποίητο φύλλο, από χόρτα, τυρί ή πράσο, και το σπιτικό ψωμί είναι κομμάτι της καθημερινότητας στη Βυζίτσα και στις Πινακάτες. Αν σας αρέσουν τα όσπρια, δοκιμάστε φασόλια γίγαντες στον φούρνο, ενώ οι χυλοπίτες και ο τραχανάς φτιάχνονται ακόμη στα σπίτια με παλιές συνταγές.

Το Αρχοντικό Μπλάνα σερβίρει πρωινό, οπότε θα ξεκινάτε τη μέρα σας χωρίς βιασύνη πριν κατεβείτε στη θάλασσα ή περπατήσετε προς τις Μηλιές. Για γλυκό, αναζητήστε τις σπιτικές μαρμελάδες και τα γλυκά του κουταλιού, από κάστανο, σύκο, κεράσι ή περγαμόντο.

Πάρτε μαζί σας τοπικό μέλι, κάστανα το φθινόπωρο και μήλα του Πηλίου. Όταν κατεβείτε στα Καλά Νερά, η κουζίνα αλλάζει: φρέσκα ψάρια, μύδια του Παγασητικού και ουζομεζέδες δίπλα στο κύμα.

Η πιο αγαπημένη εκδρομή από το Αρχοντικό Μπλάνα είναι το ιστορικό τρενάκι του Πηλίου. Η γραμμή, που άνοιξε το 1903, ενώνει τα Άνω Λεχώνια με τις Μηλιές σε μια διαδρομή 15 χιλιομέτρων και περίπου μιάμισης ώρας, με στάση στα Άνω Γατζέα και πέρασμα από τη μεταλλική γέφυρα που σχεδίασε ο πατέρας του ζωγράφου Τζόρτζιο ντε Κίρικο. Οι Μηλιές απέχουν μόλις λίγα λεπτά.

Ο Βόλος, περίπου 45 λεπτά οδικώς, είναι ιδανικός για μια μέρα πόλης, με βόλτα στην παραλιακή και επίσκεψη στο Αθανασάκειο Αρχαιολογικό Μουσείο, που φιλοξενεί ευρήματα από τους νεολιθικούς οικισμούς του Σέσκλου και του Διμηνίου.

Περνώντας το βουνό, φτάνετε σε περίπου 45 λεπτά στην Τσαγκαράδα, στην πλευρά του Αιγαίου, με τον τεράστιο πλάτανο της πλατείας της Αγίας Παρασκευής και την παραλία του Μυλοπόταμου, χωρισμένη στα δύο από έναν βράχο.

Προς τα νότια, η Αργαλαστή, περίπου 30 λεπτά μακριά, είναι το μεγαλύτερο χωριό της χερσονήσου, πύλη για το νότιο Πήλιο με τους ελαιώνες, τα ψαροχώρια και τα ήσυχα λιμανάκια.

Αξίζει να περπατήσετε το μονοπάτι από τη Βυζίτσα στις Μηλιές. Είναι περίπου δύο χιλιόμετρα, εύκολο ακόμη και για παιδιά, και τελειώνει στον σταθμό Μουτζούρη. Μπορείτε να το συνδυάσετε με καφέ στην πλατεία των Μηλεών και επιστροφή με τα πόδια ή με ταξί.

Ένα ήρεμο απόγευμα στις Πινακάτες, κάτω από τον αιωνόβιο πλάτανο της πλατείας, είναι από τις πιο απλές αλλά πιο αυθεντικές εμπειρίες της περιοχής. Το χωριό βρίσκεται λίγο πιο ψηλά από τη Βυζίτσα και έχει ωραία θέα προς τον Παγασητικό.

Προσέξτε τους κήπους και τις αυλές των αρχοντικών. Το δυτικό Πήλιο είναι γνωστό για τις γαρδένιες, τις καμέλιες και τις μανόλιες του, που ανθίζουν σε διάφορες εποχές και δίνουν στα χωριά ξεχωριστό άρωμα.

Τέλος, το Αρχοντικό Μπλάνα λειτουργεί από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο. Αν έρθετε στην αρχή ή στο τέλος της σεζόν, θα έχετε λιγότερο κόσμο, δροσερά βράδια και, τον Οκτώβριο, τα πρώτα κάστανα, ενώ η θάλασσα παραμένει συχνά ζεστή για ένα τελευταίο μπάνιο.