ΧΩΡΙΣ ΚΟΝΤΙΝΕΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ

Η Πορταριά βρίσκεται ψηλά στην πλαγιά πάνω από τον Βόλο, γύρω στα 600 μέτρα, και η πρώτη οργανωμένη παραλία απέχει πάνω από 20 λεπτά οδικώς. Από το Αρχοντικό Ναουμίδη, λοιπόν, το καλοκαίρι θα κινηθείτε με το αυτοκίνητο για μπάνιο. Η χαρά του νερού όμως υπάρχει και στο χωριό: τρεχούμενες βρύσες σε κάθε γειτονιά, η μεγάλη κρήνη στο καλντερίμι του Δράκου και η αυλή της Παναγίας Πορταρέας με τη βρύση της. Στο γειτονικό Κατηχώρι, ένα χιλιόμετρο μακριά, τα νερά τρέχουν δίπλα στην πλατεία, κάτω από τα πλατάνια.

Η πιο κοντινή θάλασσα για κολύμπι είναι ο Άναυρος, η αμμώδης παραλία στην ανατολική άκρη του Βόλου, με ρηχά νερά και οργανωμένα σημεία, σε περίπου 25 λεπτά. Συνεχίζοντας προς το νότιο Πήλιο, η Αγριά απέχει περίπου 30 λεπτά και τα Κάτω Γατζέα, με βότσαλο και ασφαλή ρηχά για τα μικρά παιδιά, περίπου 40 λεπτά.

Αν σας ελκύει περισσότερο ένας υγρότοπος, η Λίμνη Κάρλα στον κάμπο, περίπου 45 λεπτά μακριά, είναι καταφύγιο για εκατοντάδες είδη πουλιών.

Το σημαντικότερο μνημείο της Πορταριάς είναι η Παναγία Πορταρέα, ναός του 13ου αιώνα με αξιόλογες τοιχογραφίες. Στην αυλή της, ένα πανύψηλο κυπαρίσσι και μια αγριοκαστανιά σκιάζουν την πέτρινη βρύση. Από το Αρχοντικό Ναουμίδη η επίσκεψη γίνεται εύκολα με τα πόδια.

Στην κεντρική πλατεία, κάτω από τα αιωνόβια πλατάνια, δεσπόζει ο μητροπολιτικός ναός του Αγίου Νικολάου, του 1856, με επιχρυσωμένο νεοκλασικό τέμπλο. Λίγο πιο ψηλά, ο ναός των Αγίων Αναργύρων είναι ένα από τα καλύτερα σημεία για να δείτε από ψηλά τον Βόλο και τον Παγασητικό.

Ξεχωριστή βόλτα είναι το καλντερίμι του Δράκου, με όμορφα αρχοντικά, ανάμεσά τους και αιγυπτιώτικα σπίτια που έχτισαν ομογενείς της Αιγύπτου τον 19ο αιώνα, καθώς και τη μεγάλη βρύση του Παπαδιαμάντη. Σε ένα από αυτά τα κτίρια, του 1864, στεγάζεται το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο του χωριού.

Αν έχετε περισσότερο χρόνο, η γειτονική Μακρινίτσα, σε περίπου 5 λεπτά, συμπληρώνει την εικόνα με την πλατεία της, τους πύργους και τις δεκάδες παλιές βρύσες.

Στην Πορταριά το φαγητό έχει τη γεύση του σπιτικού. Οι γυναίκες του χωριού συνεχίζουν να φτιάχνουν τραχανά, χυλοπίτες, μαρμελάδες, λικέρ και γλυκά ταψιού με παλιές συνταγές, και θα βρείτε τα προϊόντα τους σε μικρά μαγαζάκια γύρω από την πλατεία. Είναι ό,τι πρέπει για να πάρετε κάτι από το Πήλιο μαζί σας.

Στο τραπέζι, ζητήστε τραχανά με φέτα, πρασοκεφτέδες, φάβα και πίτες με χόρτα του βουνού. Τα κρεατικά έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο: σπετσοφάι με χωριάτικο λουκάνικο και πιπεριές, μοσχαράκι κοκκινιστό με χυλοπίτες και κότσι στον φούρνο. Το φθινόπωρο, τα μανιτάρια του δάσους και τα κάστανα δίνουν άλλη διάσταση στα πιάτα.

Τα γλυκά της Πορταριάς είναι επίσης κομμάτι της εμπειρίας: γλυκά του κουταλιού από κάστανο, νεραντζάκι και βύσσινο, λουκουμάδες και μέλι από τα ορεινά μελίσσια. Στο Αρχοντικό Ναουμίδη, άλλωστε, το πρωινό σερβίρεται καθημερινά, μια καλή ευκαιρία να ξεκινάτε με ήρεμο ρυθμό.

Για βραδινή έξοδο, ο Βόλος είναι κοντά και η κουλτούρα του τσίπουρου, με καραφάκια που έρχονται πάντα μαζί με θαλασσινούς μεζέδες, αξίζει να τη ζήσετε τουλάχιστον μία φορά.

Η Μακρινίτσα, το «μπαλκόνι του Πηλίου», απέχει μόλις 3 χιλιόμετρα από το Αρχοντικό Ναουμίδη, περίπου 5 λεπτά με το αυτοκίνητο. Περπατήστε ως την κεντρική πλατεία, δείτε τη μαρμάρινη κρήνη του 1809 και την τοιχογραφία του Θεόφιλου στο παλιό καφενείο.

Προς τα πάνω, τα Χάνια και το Χιονοδρομικό Κέντρο Πηλίου στις Αγριολεύκες βρίσκονται σε περίπου 20 λεπτά οδικώς. Οι πιο δραστήριοι μπορούν να ανέβουν και με τα πόδια από την Πορταριά, μια διαδρομή περίπου 7 χιλιομέτρων με υψομετρική διαφορά 450 μέτρων, μέσα σε δάσος.

Ο Βόλος, περίπου 20 λεπτά προς τα κάτω, είναι η αφετηρία για μια μέρα με αρχαιολογία. Μετά από μια βόλτα στην παραλιακή, συνεχίστε προς τους νεολιθικούς οικισμούς του Σέσκλου και του Διμηνίου, από τους παλαιότερους της Ευρώπης, που απέχουν λιγότερο από μισή ώρα από την πόλη.

Τέλος, μια ολοήμερη εκδρομή στο ανατολικό Πήλιο, μέσω των Χανίων, σας φέρνει στη Ζαγορά και στη μεγάλη αμμουδιά του Χορευτού σε περίπου μία ώρα, για να δείτε και την πλευρά του βουνού που κοιτάζει το Αιγαίο.

Αξίζει να δείτε τον Βόλο από ψηλά τη νύχτα. Από την αυλή των Αγίων Αναργύρων ή από τις άκρες του χωριού, τα φώτα της πόλης και του λιμανιού απλώνονται κάτω από την Πορταριά και δίνουν μια εικόνα που οι επισκέπτες θυμούνται για καιρό.

Αν σας αρέσει το περπάτημα, η ανάβαση από την Πορταριά στα Χάνια είναι μια από τις κλασικές πεζοπορίες του Πηλίου. Ξεκινήστε νωρίς το πρωί, πάρτε νερό μαζί σας και υπολογίστε μερικές ώρες. Η επιστροφή μπορεί να γίνει με ταξί, για να μην κουραστείτε στην κατάβαση.

Μια διαφορετική ιδέα είναι το ιστορικό τρενάκι του Πηλίου, που ξεκινά από τα Άνω Λεχώνια, περίπου 35 λεπτά μακριά, και ανεβαίνει ως τις Μηλιές περνώντας από τη μεταλλική γέφυρα του Ντε Κίρικο. Η διαδρομή διαρκεί περίπου μιάμιση ώρα και είναι πολύ αγαπημένη στα παιδιά.

Τέλος, επειδή το Αρχοντικό Ναουμίδη λειτουργεί όλο τον χρόνο, αξίζει να ζήσετε την Πορταριά και τον χειμώνα, με χιονισμένες στέγες, ζεστό τσάι του βουνού και σκι στις Αγριολεύκες, ή την άνοιξη, όταν τα πλατάνια πρασινίζουν και οι βρύσες τρέχουν άφθονες.